Marino Keulen | Open VLD Lanaken
Burgemeester Lanaken & Parlementslid Vlaams Parlement

GOESTING IN DE TOEKOMST!
E-mail | Facebook | Twitter | Google+ | Video

woensdag 3 april 2013

Interpellatie van Philippe Muyters, Vlaams minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport en van minister Crevits Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken

Vernieting Noord-Zuid Limburg door de Raad van State

Vlaanderen en haar regering is vastgelopen in haar eigen regeltjes enerzijds en het gebrek aan daadkrachtige beslissingen anderzijds.  Het dossier van de Noord-Zuid Limburg is hier het zoveelste bewijs van nu de Raad van State beslist heeft tot vernietiging.

Een ondertussen zeer oud dossier waarin de politiek de laatste 10 jaar de indruk heeft gewekt met oplossingen te komen of op zijn minst verklaarde in staat te zijn om met een oplossing te komen :

Op 16/04/2005 verkondigde toenmalig Vlaams minister van Openbare Werken Kris Peeters in Het Belang van Limburg zijn definitief plan over de Noord-Zuid Limburg die vanaf 2007 volledig zal afgewerkt worden.  In één adem liet hij weten dat er met deze beslissing een eind kwam aan 35 jaar discussies, overleg en studiewerk.

Begin april 2006 ontvangen de ondernemers van de Grote Baan in Helchteren een brief met de mededeling dat de Grote Baan (N74) wordt heraangelegd en een eerste fase zal starten eind 2007 vanaf de rotonde in Hechtel tot aan de kruising van de Grote Baan met de Peerse Dijk.

In dit schrijven wordt ook vermeld dat “mogelijk” “een deel” van het perceel zal worden aan-gekocht. In de loop van 2007 zou het Comité van Aankoop daarover inlichten (exacte afme-tingen). Nadien zou een persoonlijk onderhandelingsgesprek over de verkoopsom met een medewerker van het Centraal Comité van Aankoop volgen. Bij een akkoord zou een akte worden opgesteld en zou men overgaan tot aankoop.

Op 21/02/2008 was het de beurt aan Vlaams minister Crevits, opvolgster van minister Peeters op het domein Openbare Werken en verkondigde zij in Het Belang van Limburg : "Half juli zal ik aan de Vlaamse regering het definitieve tracé voorleggen, want ik heb absoluut geen zin in nog eens 24 studies. Voor mij primeert de realisatie van deze belangrijke verkeersader.  Het milieueffectenrapport (MER) zal in mei-juni klaar zijn. Dat onderzoek wordt nu met open vizier en zonder voorkeur voor tunnels dan wel omleidingsweg gevoerd. Maar eens de keuze gemaakt, hoop ik dat iedereen consequent achter die keuze zal staan, en dat de aanbesteding in 2009 kan worden opgestart.”

Op 3 oktober 2008 besloot de Vlaamse regering te kiezen voor een omleidingsweg en tegen eind 2009 zou alles aanbesteed moeten zijn, moet de bouwvergunning aangevraagd worden en zouden de werken kunnen starten in 2011.

Op 6 september 2010 staat op de website www.denoordzuid.be het volgende over de onteigeningen:

10. Wat betekent de omleiding voor onteigeningen?
Onteigeningen zijn onoverkomelijk bij dergelijke ingrijpende werken. Momenteel be-staat er echter nog geen 100% duidelijkheid over de exacte afmetingen en voor welke percelen onteigening noodzakelijk zal zijn. Dit maakt deel uit van de vervolgstudie. Van zodra daarover duidelijkheid bestaat, zullen gesprekken met de betrokkenen plaatsvinden.

Een beslissing van de regering werd nog wat verder uitgesteld omdat de minister van ruimtelijke ordening de termijn voor het behandelen van de bezwaarschriften nog eens verlengde met 60 dagen.  Dit omdat de administratie de 563 bezwaarschriften die binnen gekomen zijn tot 13 mei 2010 niet verwerkt kreeg.

Maar op de Vlaamse regering van 21 januari 2011 gaf de Vlaamse regering haar principiële goedkeuring aan het besluit houdende de definitieve  vaststelling van het gewestelijk ruimtelijke uitvoeringsplan (GRUP) “Noord-Zuid verbinding N74.

De Limburgse Milieukoepel, Natuurpunt en Limburgs Landschap verzetten zich tegen de Noord-Zuidverbinding en stapten naar de Raad van State.

De hoopvolle stemming van de beslissing van de Vlaamse regering van 21 januari ebt snel weg bij het horen van het nieuws dat de Raad van State het ruimtelijk uitvoeringsplan en het milieueffectenrapport schorste.  De minister van Ruimtelijke Ordening liet in antwoord op meerdere parlementaire vragen weten een ijzersterk dossier te hebben om de Raad van State te overtuigen.

Maar de ministers en hun raadgevers, juristen, ingenieurs en advocaten faalden en de Raad van State vernietigde het ruimtelijk uitvoeringsplan.  Na twee jaar bijkomende stilstand zijn we terug bij af.

Het symbolisch belang van dit dossier is enorm.  Het is spijtig genoeg een voorbeelddossier geworden dewelke aantoont dat het quasi onmogelijk is geworden om grote infrastructuurprojecten te realiseren in Vlaanderen.  Omdat we Vlaanderen willen promoten als een logistieke regio krijgt dit dossier een extra symbolische dimensie want we falen met dergelijke dossiers om onze ambitie waar te maken.

Voor Limburg is de realisatie van dit dossier geen noodzaak maar een zaak van levensbelang voor de ganse regio om eindelijk de ontsluiting van Noord-Limburg te krijgen via de E314.  Iets wat zodanig belangrijk is dat het werd opgenomen in het Limburgplan dat dateert van midden 2005.  Maar dit is ook van enorm belang om Limburg de ontwikkelkansen te geven terug op de kaart te geraken zodra de sluiting van Ford Genk een feit is.  Niet voor niks staat dit als één van de speerpunten in het SALK-rapport.

Waar vroeger het dossier kon aanzien worden als een geschenk voor Limburg is het op dit moment een vergiftigd geschenk.  Elke handelaar, bedrijfsleider, middenstander die rechtstreeks betrokken is met dit tracé is een slachtoffer geworden.  Elk van deze betrokkenen neemt terecht een afwachtende houding aan totdat er definitieve duidelijkheid is en zekerheid over de onteigeningen.  Het gevolg is dat er geen investeringen meer gebeuren om hun zaak of bedrijf te moderniseren of uit te breiden.  Dit dossier verlamd niet alleen een ganse regio maar duwt deze regio verder achteruit.

Vanuit alle kanten vraagt men deze keer zeker geen beloftes, geen verklaringen maar enkel en alleen een snelle en vooral definitieve oplossing van de Vlaamse regering.  De reacties bij de mensen in Limburg liegen er niet om, zijn scherp en het onbegrip is groot, heel groot omdat zaken waar reeds zo veel geld aan studies, onderzoek, planning, … besteed werden en waar het algemeen belang zo duidelijk is op deze manier mislukt.  De boodschap is simpel : “Lost het op en neem de maatregelen, wat ze ook zijn, om hier voor te zorgen!”.

De huidige situatie vraagt om een krachtdadige definitieve oplossing en dit is ook voor handen als de Vlaamse regering wilt.  In de wetgeving is immers een moderne variant van het Nooddecreet Deurganckdokdecreet voorzien.  Men kan een Besluit van de Vlaamse regering immers voorleggen aan het parlement die dit besluit dient te bekrachtigen.  Hierdoor worden de mogelijkheden om dit dossier door wie dan ook nog verder te vertragen enorm beperkt.

Bovendien moeten we in Vlaanderen er durven over nadenken om ook een aantal andere dossiers op deze wijze terug vlot te krijgen


Hierover had ik de volgende vragen voor de ministers :

-       Hoe komt het dat ondanks alle studies, planningen er toch nog een geldige reden werd gevonden door de actiegroepen om naar de Raad van State te stappen?
-       Hoe komt het dat ondanks alle studies, planningen en vooral juridisch werk het keiharde dossier dat de minister van Ruimtelijke ordening ingediend had na het advies van de auditeur de Raad van State niet kon overtuigen?
-       Welke zijn de stappen die de Vlaamse regering nu gaat nemen specifiek in dit dossier maar ook in het algemeen?
-       Wat houdt de Vlaamse regering tegen om met een Besluit van de Vlaamse regering naar het parlement te komen en dit te laten bekrachtigen zodat we verder kunnen met dit dossier?



Marino Keulen

Sobere begroting met nieuwe accenten.

De gemeentebegroting 2013 is een sobere begroting. We leven in economisch benaarde tijden en de gemeentebesturen zijn daar niet immuun voor.

Beringen gaat 90 medewerkers ontslaan. Tongeren en Sint-Truiden gaan ook voor een serieuze afslanking van hun personeelsbestand. Andere steden en gemeenten ook.

Lanaken is een financieel gezonde gemeente. Wij hebben 14.253.000 euro in ons reservefonds.

Maar de laatste twee jaren hebben we negatief afgesloten. In 2011 een negatief saldo van 158.637 euro. In 2012 een negatief saldo van 1.083.889 euro.

Om deze situatie recht te trekken besparen wij dit jaar 1.200.000 euro.

Concreet betekent dat dat wij 7pct besparen op onze werking. Op energie, telecommunicatie, kantoormateriaal, ...

Deze legislatuur gaan er 22 tot 25 medewerkers met pensioen. Die zullen slechts heel gedeeltelijk worden vervangen. Een op de twee, een op drie ...

We voeren in de begroting 2013 zware besparingen door in de gemeentelijke vzw's. Cultuur, jeugd, sport, Pietersheim en toerisme besparen samen 270.000 euro.

We moeten het hoofd ook bieden aan tegenvallers. Zo ontvangen we opgeteld 181.892 euro minder dividenden uit de intercommunales Inter-Energa, Nuhma, Inter-Aqua en Interelectra.

Onze dotaties voor politie en OCMW blijven nagenoeg constant tov vorig jaar. 2.304.900 euro voor de politie. En 2.400.000 euro voor het OCMW.

Alle gemeentebesturen maken nu moeilijke tijden door. Door de crisis vallen de inkomsten uit de aanvullende personenbelasting tegen. Hetzelfde geldt voor de inkomsten uit de opcentiemen op de onroerende voorheffing. Daarbovenop komen dan de lagere dividenden uit de intercommunales.

En om de tegenslag compleet te maken, moeten we ook niet meer rekenen op "financiële doping" door de Vlaamse regering. Vroeger gaf die Vlaamse regering op gezette tijden financiële extra-steun aan de Vlaamse steden en gemeenten door bv de overname van een gedeelte van de gemeenteschulden. Dat zal niet zo snel meer gebeuren gezien de moeilijke begrotingstoestand waarin de Vlaamse regering nu zelf zit.

Lanaken beschikt over een belangrijke troef en dat is ons reservefonds waarin 14.253.000 euro zit.

Wat we naar de toekomst moeten doen is de discipline op financieel vlak handhaven. Onze financiële toestand is okee maar vergt waakzaamheid!

Een eerste belangrijke stap hebben we in deze begroting 2013 gezet. Door een aantal kostendrijvers onder controle te brengen. Met name de uitgaven voor de werking en voor het personeel.

Naar de toekomst toe moet elk gemeentebestuur op begrotingsvlak vanwege het toezicht in Brussel voldoen aan twee voorwaarden. Ten eerste, een evenwicht hebben op kasbasis. We hebben daar ons reservefonds als belangrijke troef. En ten tweede, geen tekort hebben in het eigen dienstjaar van de begroting. Dit jaar sluiten wij af, door fors te besparen, met een boni van 81.669 euro. Ook daar zijn we op de goede weg.

Reculer pour mieux sauter. De broeksruim nu aanhalen om later genoeg reserves te hebben om te kunnen investeren in een nieuw sportcentrum aan het Heilig Hart College, een nieuwe zaal in Gellik, het Spartacus-sneltramproject ....

In deze sobere begroting zitten toch een aantal nieuwe accenten. Zo zetten we fors in op meer digitale dienstverlening. Zodat de inwoners niet meer naar het gemeentehuis moeten komen voor eenvoudige attesten en documenten. Maar die met een eenvoudige druk op de computerknop thuis kunnen afdrukken. Dat kan vanaf het einde van dit jaar. Lanaken verhoogt daarmee zijn dienstverlenend imago, de mensen sparen tijd en de gemeente mettertijd personeel.

Ook worden dit jaar de daken op de muziekacademie in Gellik, het OC Kesselt en het ccl in Lanaken heel grondig gerenoveerd. Datgene wat je hebt in goede staat houden en onderhouden, is ook een mooie Vlaamse deugd.

En ook voor de middenstand doen we extra inspanningen. In crisistijden moet er net worden geïnvesteerd in de economie. Want daar worden banen en welvaart gecreëerd.

Naast de 22 tot 25 personeelsleden die met pensioen gaan deze legislatuur, hebben ondertussen al van 6 medewerkers afscheid genomen. Het gaat dan over personeelsleden die begin dit jaar met pensioen gingen of waarvan we het contract hebben beëindigd en die niet werden vervangen.

Marino Keulen,
Burgemeester en verantwoordelijke voor de gemeentefinanciën.

maandag 1 april 2013

Persbericht : De Lijn : “De berg baart een muis”

Het enige goede nieuws is de daling van het dieselverbruik

De begrotingscontrole van de Vlaamse regering is rond en nu blijkt duidelijk dat bij De Lijn, één van de zwaarste dossiers van deze regering, er niets verandert.  Het non-beleid regeert.

Vlaams volksvertegenwoordiger Marino Keulen (Open Vld) stelt drie dingen vast :

1. Gratis-politiek blijft behouden

Het anderhalf jaar oude dossier dat de kostendekkingsgraad omhoog moest krijgen blijkt door het politieke compromis van CD&V-NVA-SPa een lege doos te zijn.  De gratis-politiek blijft bestaan terwijl de PS deze gratis-politiek in het Brussels Gewest recent heeft afgevoerd met de opmaak van de begroting 2013 en in Wallonië vanaf 1 juli 2013.  De PS blijkt hierin moediger te zijn dan de NVA!  Ook seniorenvereniging Okra vraagt al lang een bijsturing van de gratis-politiek van De Lijn : alle senioren moeten niet gratis op de bus.

Keiharde cijfers over De Lijn liegen er niet om : met bijna 1 miljard euro aan dotatie slechts 3,3% van de reizigers vervoeren en een kostendekkingsgraad van 15% realiseren, is het duidelijk dat de balans negatief is.

Bij tussenkomsten in het parlement benadrukken CD&V-NVA dat het zo niet verder kan maar nu blijkt dat als het op beslissen aankomt zij dat standpunt terzake niet hard durven maken.

2. Positief nieuws : Brandstofverbruik van De Lijn daalt

Door te investeren in ecodriving, zuiniger bussen en kleinere bussen stellen we vast dat de verbruikte brandstof bij De Lijn fors daalt.  In 2010 lag het brandstofverbruik nog op 51,375 miljoen liter diesel, in 2011 daalde dat cijfer naar 50 miljoen liter om in 2012 te eindigen op 48,9 miljoen liter.

“Er is nog ruimte voor een verdere daling van het verbruik als men het eco-driven verder stimuleert en naarmate de verkeerslichtenbeïnvloeding meer en meer in werking treedt.  Dat laatste betekent dat de chauffeurs bij het naderen van het verkeerslicht dit op groen kunnen zetten.” stelt Marino Keulen.

3. Men kan met de vingers in de neus nog minstens 1,6 miljoen euro op de brandstoffactuur besparen

De cijfers tonen ook aan dat De Lijn door een goed aankoopbeleid nog heel wat kan besparen.  Zo bedroeg volgens de verkregen cijfers van De Lijn in 2012 het inkoopbedrag per liter diesel 1,426 euro (1,550 euro min 0,124 euro korting) en voor 2013 wordt gerekend aan 1,414 euro (1,538 euro min 0,124 euro korting).

Als een bedrijf in de privésector met een wagenpark dat jaarlijkse ongeveer 26.000 liter verbruikt, een aankoopprijs kan bedingen van 1,381 euro per liter dan moet De Lijn met 48,9 miljoen liter toch veel betere condities kunnen afdwingen.  Dit is een voorbeeld uit de praktijk (cijfers vd firma aariXa bvba uit Herk-de-Stad).  Zelfs als men dezelfde condities verkrijgt, wat vreemd zou zijn, gezien de verbruikte hoeveelheid, dan zou dit een besparing opleveren van 1,6 miljoen euro op jaarbasis, rekent parlementslid Keulen voor.