Marino Keulen | Open VLD Lanaken
Burgemeester Lanaken & Parlementslid Vlaams Parlement

GOESTING IN DE TOEKOMST!
E-mail | Facebook | Twitter | Google+ | Video

woensdag 30 november 2011

2de Grootste wegbeheerder van het land boycot nieuw verkeersbord

30/11/2011 - Vlaams volksvertegenwoordiger Marino Keulen (Open Vld) stelt voor de zoveelste keer vast dat het niet botert tussen Etienne Schouppe (CD&V), federaal Staatssecretaris voor Mobiliteit, en Hilde Crevits (CD&V) als Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken. Het nieuwe verkeersbord dat de staatssecretaris introduceert waarbij fietsers rechtsaf kunnen slaan bij een rood licht wordt geboycot door het Vlaamse Gewest dat toch de 2e grootste wegbeheerder van het land is.

Verkeer, mobiliteit en verkeersveiligheid zijn bevoegdheden waarop zowel de federale overheid als de Gewesten – dus ook het Vlaams gewest – actief zijn. Op federaal niveau is dit Etienne Schouppe (CD&V) – Staatssecretaris voor Mobiliteit – en op Vlaams niveau is dit Hilde Crevits (CD&V) – Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken.

Parlementslid Keulen : “In het belang van elke weggebruiker is een goede verstandhouding tussen de federale overheid en de verschillende gewesten geen aanrader maar een minimum. In het verleden waren we al te dikwijls getuige van een vechtfederalisme op dit terrein. We kregen recent nog de ruzie over de wegcode, daarvoor de bevoegdheidsoverschrijding door Staatssecretaris Schouppe over het uitschrijven van parkeerboetes door privébedrijven, campagnes van het BIVV waar men niet over akkoord geraakt, informatiedoorstroming van ongevallen dat maar niet geregeld geraakt waardoor we met twee tot drie jaar oude data moeten werken, …”

Nu ook recent was het weer zover. Op voorstel van staatssecretaris Schouppe (CD&V) werd een nieuw verkeersbord geïntroduceerd waarbij de fietser die rechts afslaat bij een kruispunt het rode licht mag negeren om zo tijd te winnen. De Vlaamse regering gaf op voorstel van Vlaams minister Crevits (CD&V) echter een negatief advies omdat ze dit systeem niet veilig vinden, een specifiek verkeerslicht beter is, er geen duidelijke reglementering is om te bepalen waar het wel of niet mogelijk is om zo een bord te plaatsen en dat de borden te verwarrend zijn voor de fietser.

Marino Keulen : “Ondanks het negatieve advies van het Vlaamse Gewest zette staatssecretaris Schouppe toch door. Uit mijn recente ondervraging van de minister blijkt nu dat het Vlaamse Gewest – toch 2e grootste wegbeheerder van dit land na Wallonië die 1e is omdat ze meer kilometers wegen hebben – dit verkeersbord gaat boycotten. Het is onbegrijpelijk dat er geen communicatie vooraf kan zijn tussen twee partijgenoten om iets uit te werken. Als men daarna de officiële adviezen aanvraagt zal alles vlot lopen in plaats van dit vechtfederalisme.”

“Wat de nieuwe federale regering betreft die in de maak is, wens ik Hilde Crevits een constructieve collega toe die federaal de bevoegdheid opneemt voor Mobiliteistbeleid. Samen met haar zal de weggebruiker er wel bij varen!” aldus volksvertegenwoordiger Marino Keulen.

woensdag 23 november 2011

Verhoging van bruggen Albertkanaal vertraagt

23/11/2011 - BRUSSEL - Als de Vlaamse regering geen tandje bij steekt, zal de verhoging van de bruggen op het Albertkanaal nooit zoals gepland klaar zijn tegen het jaar 2020. Dat zegt Vlaams parlementslid Marino Keulen (Open Vld). Reden is dat de financiering nog altijd niet rond is.

Over de verhoging van de bruggen over het Albertkanaal, met zo'n 40 miljoen ton vervoerde goederen per jaar een van de belangrijkste waterwegen in Vlaanderen, wordt al sinds de jaren '60 gediscussieerd. Sinds vorig jaar heeft de Vlaamse regering ook een concreet plan klaar om de verhoging te realiseren. De komende jaren zullen op het Albertkanaal in het kader van het Masterplan 2020 tussen Antwerpen en Limburg 48 bruggen worden aangepast of nieuw gebouwd, waarvan 24 in Limburg.

De verhoging tot 9,10 meter is nodig om binnenschepen toe te laten met vier lagen containers. Nu zijn er dat nog maar drie. De logistieke sector is al jaren vragende partij. "Als je met vier lagen containers in plaats van met drie lagen containers de bruggen kan passeren, druk je de kostprijs van het transport per ton met meer dan 20 procent en verhoog je de capaciteit van het Albertkanaal met 33 procent", aldus Vlaams parlementslid Marino Keulen (Open Vld).

Financiering

Met het project is een investering gemoeid van 488 miljoen euro en daar knelt momenteel het schoentje. Vlaams minister-president Kris Peeters liet onlangs nog uitschijnen nog op zoek te zijn naar zo'n 400 miljoen euro om de financiering rond te krijgen en nu zegt Vlaams parlementslid Marino Keulen (foto) dat het project tegen het jaar 2020 nooit klaar zal raken als de Vlaamse regering geen versnelling hoger schakelt. "Al vraag ik mij af of deze datum überhaupt nog wel gehaald kan worden", aldus Keulen.

"Als Vlaanderen zijn ambitie als logistiek knooppunt wil waarmaken, dan moeten we daar ook werk van maken. En als zich rond dit project problemen voordoen op vlak van financiering, dan moeten we misschien eens kijken naar een alternatieve financiering, bijvoorbeeld via de Europese subsidiekanalen voor de Trans-Europese Netwerken. In ieder geval kan Vlaanderen zich nergens achter wegsteken. Wij dragen voor dit dossier de volledige bevoegdheid. "

Noodzaak

Volgens Marino Keulen heeft de praktijk uitgewezen dat bedrijven wel degelijk geïnteresseerd zijn in alternatieven voor de vrachtwagen. Dat blijkt onder meer uit de resultaten van de transportdeskundigen die sinds vorig jaar door De Scheepvaart, Waterwegen & Zeekanaal, Voka en Unizo op pad worden gestuurd. Marino Keulen: "Zij bezochten ruim 600 bedrijven en slaagden erin zo'n 128 miljoen tonkilometer van de weg naar het water te halen. Dat is vergelijkbaar met 60 grote vrachtwagens per dag."

Ook de Vlaamse regering ondersteunt dit beleid, onder meer met de Flanders Logistics Roadshow, waarbij leerlingen warm gemaakt worden voor een job in de logistiek, maar Keulen vindt vooral dat de Vlaamse regering op zijn minst moet realiseren wat ze heeft beloofd. "De binnenvaart is er klaar voor en heeft nog capaciteit over, de bedrijven kijken steeds meer over de grens en laten hun oog steeds meer vallen op de binnenvaart. Kortom, de sector is klaar, nu moet de overheid dringend de laatste hordes nemen", vindt het parlementslid.

Guido CLOOSTERMANS in Het Belang Van Limburg, 23/11/2011

© Concentra

vrijdag 18 november 2011

Vlaamse regering verdoezelt belastingverhoging met ingewikkeld BIV-systeem

18/11/2011 - ‘Werk aan eenvoudiger en beter BIV-systeem op basis van ecoscore’
Vlaams parlementslid Marino Keulen is bijzonder negatief over de nieuwe BIV van de Vlaamse regering. “Het is goed dat men het wagenpark wil vergroenen, maar de uitwerking loopt volledig mank. De nieuwe BIV is niet alleen ondoorzichtig en complex, het dreigt ook voor heel veel mensen een botte belastingverhoging te worden. Open Vld vindt de genomen beslissing een gemiste kans omdat men niet kiest voor een eenvoudig systeem, bijvoorbeeld een bonus/malus op basis van de ecoscore.”

De Vlaamse regering is er in geslaagd een bijzonder complex systeem uit te dokteren voor de belasting op in verkeerstelling. Marino Keulen: “Een kat kan in de nieuwe BIV haar jongen niet meer in terugvinden. Heeft men het systeem bewust zo complex gemaakt om te verdoezelen dat men voor heel wat mensen een botte belastingverhoging doorvoert?

Wagenbezit wordt duurder belast

Van de twintig meest verkochte wagens zullen er zestien meer kosten. Dit betekent in de feiten dat de Vlaamse regering onder het mom van een groene hervorming een regelrechte belastingsverhoging doorvoert. Populaire wagens zoals een Volkswagen Polo diesel zullen meer gaan kosten.

Bonus/malus op basis van ecoscore

Open Vld vraagt dat de Vlaamse regering haar werk opnieuw doet en een eenvoudig en beter systeem uitwerkt. Dat kan bijvoorbeeld een bonus/malus-systeem zijn op basis van de ecoscore van auto’s. De ecoscore, uitgewerkt door het VITO en de VUB, geeft een helder beeld hoe vervuilend een auto is. Het houdt onder meer rekening met de belangrijkste milieu-impacten die het voertuig veroorzaakt: opwarming van de aarde (voornamelijk door CO2), luchtvervuiling (bijv door fijn stof en stikstofoxiden) en geluidsoverlast. Hoe dichter een auto de 100 benadert, hoe milieuvriendelijker die is. Voor auto’s die de 100 benaderen moet er dan ook een bonus komen, voor auto’s met een lage score een malus. Ook het federaal systeem van kortingen zou zich in de toekomst best baseren op de ecoscore.

vrijdag 11 november 2011

Romelu en Freya

11/11/2011 - Het is nochtans een mooi verhaal, dat van Romelu Lukaku. Een jongen van bij ons die op zijn zestiende bij Anderlecht in de eerste ploeg voetbalt. Zo mooi is dat verhaal, dat aan hem zelfs een tv-serie werd gewijd. Want die jongen is sympathiek en hij spreekt ook nog Vlaams! Die jongen krijgt op zijn achttiende een transfer naar een voetbalclub van wereldformaat, toevallig de club van zijn jongensdromen.

En wat blijkt nu? De ouders van Romelu wonen in een sociale woning. Hoe kan dat nu toch, vraagt de pers zich luidop af. Die knaap verdient immers miljoenen! De nieuwszenders duikelen zelfs beelden op waar Romelu zegt dat hij voor zijn mama een huis wil kopen en hij heeft het ondertussen blijkbaar ook gedaan. Toch wonen zijn ouders in een sociale woning en volgens de pers zou ook vader Lukaku over een klein fortuin beschikken. Zijn die sociale woningen dan niet voorbehouden voor degenen die het echt nodig hebben? Voor degenen die niet de middelen hebben om zelf een huis te kopen en die het zelfs op de huurmarkt moeilijk hebben?

Ik wil mij niet uitspreken over één concrete zaak, dat zal zich wel uitwijzen. Maar als voormalig minister van Wonen en dus ook van de sociale huisvesting, is het algemene probleem mij zeer goed bekend. Laten we enkele puntjes op de i’s zetten. De sociale woningen zijn inderdaad bedoeld voor degenen die financieel het zwakst staan. Je kan enkel een sociale woning aanvragen wanneer je jaarinkomen onder een bepaalde grens zit. Die grens is echt niet hoog. Romelu komt in elk geval niet in aanmerking, bescheiden tweeverdieners ook al niet meer. Daarnaast is er ook een beperkte vermogenstoets: wanneer je een sociale woning wil, dan mag je niet al een andere woning hebben, niet in België en ook nergens anders in de wereld. Er zijn ook nog andere regels die de huisvestingsmaatschappijen toelaten om de meest behartenswaardige gevallen voorrang te verlenen. Om die twee redenen vind je in de sociale woningen vooral alleenstaande ouders en mensen die van een vervangingsinkomen moeten leven (invaliditeit, werkloosheid, pensioen). Tot daar de basis van het verhaal.

  1. Eerste ‘probleem’: mensen gaan vooruit in het leven. Wie vandaag onder de inkomensgrens zit, kan daar morgen boven gaan. Dat is natuurlijk géén probleem, maar heuglijk nieuws. Je moet mensen niet direct uit hun huis gaan zetten omdat ze werken en daardoor meer inkomsten hebben. Dat zou een verkeerde boodschap zijn, die mensen ontmoedigt om zich op te werken. Als minister van Wonen heb ik voor dat geval wel twee zaken geregeld: wie meer gaat verdienen, moet ook meer betalen, gradueel stijgend met de inkomsten, tot je de normale marktprijs betaalt. Ik heb daarnaast ook de mogelijkheid gecreëerd dat mensen hun sociale woning kopen. Wie het beter voor de wind gaat, kan blijven en zelf eigenaar worden. De sociale sector kan dan de opbrengst gebruiken om bij te bouwen, én je krijgt een sociale mix in de wijk. Dat lijkt me voor de meeste gevallen te volstaan.
  2. Tweede probleem: we controleren niet het hele vermogen van de kandidaat sociale huurder. We gaan alleen na of die persoon, of dat gezin, niet reeds eigenaar is van een eigen woning. Dat is gemakkelijk na te gaan indien die woning in België staat. Dat is veel moeilijker voor de rest van de wereld. Indien mensen niet eerlijk zijn als het hun eigendommen in het buitenland betreft, moet je kunnen samenwerken met overheden in andere landen. We hebben die samenwerking vandaag niet met een aantal landen. Daarom heb ik als minister van Wonen ook samengewerkt met de bevoegde federale minister om hierover akkoorden te proberen te maken met onder meer Turkije en Marokko. We moeten daar mee verder, want dit is een reëel probleem. Het is een kwestie van billijkheid, als je geen huis mag hebben in België, dan ook niet ergens anders.
  3. Derde probleem: Er wordt geen rekening gehouden met andere vermogens dan een eigen huis. Theoretisch kun je dus multi-miljonair zijn en toch in aanmerking komen voor een sociale woning. Het zal dan wel om zeer zeldzame gevallen zal gaan. Je zal al topvoetballer moeten worden of winnen met EuroMillions. Er zijn vast ook wel mensen in een sociale woning die een meer bescheiden vermogen hebben, door erfenis bijvoorbeeld. Fair, we kunnen wel eens de discussie voeren of we op een of andere manier daar rekening mee kunnen houden bij de toekenning van sociale woningen, of bij de berekening van de huurprijs. Gemakkelijk zal dat niet zijn en het is ook nog maar de vraag of het om meer dan een aantal enkelingen gaat die in dat geval in hun sociale woning willen blijven. Maar goed, laat ons dat meer eens bekijken. Eerlijk is eerlijk.

Ondertussen gaat het hard in de pers. Ik was dus meer dan benieuwd hoe de huidige minister van Wonen, Freya Vandenbossche, zou reageren op ‘het geval Lukaku’. Al zijn de miljonairs in de sociale woning dan misschien niet het meest dringende probleem, het spreekt wél tot de verbeelding. Als minister moet je reageren op zo’n storm in de pers.

Freya heeft gereageerd. En hoe! Minister Vandenbossche wil “dat elke Belg op zijn belastingbrief de intresten op zijn spaarboekje en de inkomsten uit zijn beleggingen aangeeft. Zo wil ze vermijden dat rijke mensen te weinig huurgeld betalen voor een sociale woning”.

Ik ben verbijsterd en ik ben ongetwijfeld niet de enige. Vooreerst: je moet een probleem van enkelen in de sociale huisvesting uiteraard niet oplossen met een draconische maatregel die impact heeft op alle Belgen. Ten tweede: Freya is Vlaams minister van Wonen, en géén federaal minister van Financiën. Het zou handig zijn als ze de problemen echt aanpakt, met de middelen waarover ze zelf beschikt, in plaats van ze naar een ander door te schuiven met een té gek voorstel. Ten derde: we betalen reeds een bevrijdende roerende voorheffing op roerende inkomsten. Ten vierde: ons spaargeld is meestal geld dat al flink belast werd, vooraleer het spaargeld werd...

En ga zo maar door. Het voorstel is eigenlijk té gek om het helemaal uit te spitten. De conclusie is hoe dan ook dat je de reële problemen in de sociale huisvesting niet oplost door onwerkbare voorstellen te lanceren. Alsjeblieft, Freya, berg die wilde plannen op en doe iets aan de echte problemen.
  • Doe iets aan de wachtlijsten!
  • Help er voor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen hun eigen woning kunnen verwerven!
  • Doe iets aan de huursubsidies die beloofd werden!
  • Help er voor te zorgen dat er ook privé voldoende betaalbare huurwoningen worden gebouwd!
  • Doe iets waardoor de huisvestingsmaatschappijen sneller gaan bouwen en de overheid sneller gaat vergunnen!
  • En blijf van de mensen hun spaarcenten af, ze hebben er hard voor gewerkt.

En laat Romelu nu maar voetballen. Hij doet dat echt goed.


vrijdag 4 november 2011

Jean-Paul Peuskens moet niet Limburg overtuigen maar wel de Sp.a-ministers in de Vlaamse regering

04/11/2011 - Het getuigt van goed bestuur als per dossier nog hooguit twee bestuursniveaus beslissen. Dat versnelt de besluitvorming en vermindert de bureaucratie. Daar kan niemand tegen zijn.

Op elk belangrijk principe moeten uitzonderingen mogelijk zijn omwille van specifieke behartenswaardige belangen. Dat geldt zeker voor het jeugdbeleid in Limburg. In tegenstelling tot bv Oost-Vlaanderen hebben wij nauwelijks grootstedelijke centra in de provincie. In Limburg is een provinciale aansturing van het jeugdbeleid wel nodig en belangrijk. Gent, Aalst, Sint-Niklaas kunnen hun eigen boontjes doppen en zullen voor hun jeugdbeleid rechtstreeks zaken doen en afspraken maken met de Vlaamse regering in Brussel. Voor Kortessem, Wellen, Leopoldsburg, ... is de afstand met Brussel eenvoudigweg te groot. Echter niet met de provinciale jeugddienst in Hasselt. Als gewezen schepen van Jeugd in Lanaken weet ik waarover ik spreek. In de tweede helft van de jaren '90 heb ik, samen met de provinciale jeugddienst, prachtige zaken kunnen realiseren voor de jongeren van Lanaken. Ik denk hierbij aan het jeugdhuis De Brik in Rekem waar met steun van de provincie - inhoudelijk en financieel - een repetitieruimte voor beginnende bands werd gebouwd. De provinciale jeugddienst stond toen onder de bezielende leiding van Eddy Brebels, vandaag gemeentesecretaris van Bocholt, de gemeente ook van gedeputeerde Jean-Paul Peuskens.

Waar Jean-Paul Peuskens nu geen tijd moet in investeren, is de Limburgers en de Limburgse gemeentebesturen overtuigen. Die staan aan zijn kant. Waar Peuskens wel werk moet van maken is Pascal Smet overtuigen. Die is de Vlaamse minister van Jeugd en jawel, ook een socialist net als Peuskens. De maatregel om een streep te trekken door het provinciale jeugdbeleid, is genomen door CDV, SP.a en NVA, de partijen die de Vlaamse regering vormen. De partij van Peuskens, de SP.a, maakt dus deel uit van die Vlaamse regering en diezelfde SP.a levert ook nog eens de minister van jeugdzaken. Van twee zaken een, ofwel zwijgt men, ic de gedeputeerde van Jeugd, omwille van de betrokkenheid van zijn partij, de SP.a bij het afschaffen van het provinciale jeugdbeleid, ofwel overtuigt men de eigen SP.a-ers in de Vlaamse Regering om voor Limburg een perfect verdedigbare uitzondering toe te staan. Al de rest is praat voor de galerij.

donderdag 3 november 2011

Ribbelstroken nu standaard bij wegenwerken

03/11/2011 - Tijdens de werken aan de E17 werden ribbelstroken gebruikt als project om het aantal ongevallen te doen dalen en het blijkt te werken. Vlaams parlementslid Marino Keulen (Open Vld) vraagt dat dit systeem, waar het kan, een standaard wordt bij wegenwerken. Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, Hilde Crevits, schaart zich achter deze vraag.

Tijdens de zomer werden er ribbelstroken aangebracht aan de werken op de E17 ter hoogte van Zwijnaarde-Deinze. Na een aantal aanpassingen bleek het een positief effect te hebben en het aantal ongevallen te doen dalen.

Marino Keulen : “Het principe is simpel. Ribbelstroken worden aangebracht ter hoogte van snelheidswisselingen voor de werken en zorgen ervoor dat de wagen trilt als men erover rijdt. Het effect is dat een chauffeur die wat onachtzaam of niet alert was door deze trilling terug bij de pinken en oplettend is wanneer hij de werken bereikt.”

Twee types van ribbelstroken geprobeerd

Er werden eerst ribbelstroken aangebracht met een dikte van 5mm, een breedte van 50cm en een tussenafstand van 3 meter tussen twee stroken maar dit bleek weinig schudeffect te veroorzaken. De tweede poging verhoogde de ribbelstrook tot 8mm, de breedte werd 5cm en de tussenafstand 30cm. De chauffeurs werden letterlijk en figuurlijk wakker geschud.

Deze tweede versie werd positief onthaald door de VAB, Touring, de politie, de aannemers, de wegenwerkers, … Daarom stelde volksvertegenwoordiger Keulen voor de ribbelstroken, waar kan, als een standaard onderdeel te voorzien bij wegenwerken.

“De kostprijs van 17.000 euro om twee keren ribbelstroken te leggen en te verwijderen is weinig ten opzichte van de totale kost van enkele miljoenen euro voor dergelijke grote wegenwerken. Bovendien worden hier ongevallen met doden en zwaargewonden mee vermeden. Ik ben een fan van de ribbelstroken!” stelt Marino Keulen.

Overal ribbelstroken

Parlementslid Marino Keulen pleitte daarom ervoor om de ribbelstroken als een standaard mee op te nemen bij grote werken op autosnelwegen en andere gewestwegen. Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits steunt deze vraag en besliste dan ook om ribbelstroken toe te passen op andere locaties op voorwaarde dat het lawaai van deze stroken de omgeving niet te veel tot last is.

dinsdag 1 november 2011

Euregio-ticket van De Lijn is een grote flop

01/11/2011- De Lijn investeert in verschillende manieren om tickets te kopen en voor verschillende zaken. Uit cijfers die Vlaams Volksvertegenwoordiger Marino Keulen (Open Vld) bekwam blijkt dat het Euregio-ticket geen succes kent maar dat andere initiatieven van De Lijn aantonen dat het ook anders kan. Een aanpassing is noodzakelijk volgens Keulen.

Sinds de start van het project Euregioticket in juli 2011 zijn er slechts 34 tickets verkocht. Nochtans kan met het ticket, dat 15,50 euro kost, onbeperkt gereisd worden met trein en bus in de provincies Belgisch en Nederlands Limburg, Luik en de Duitse regio Aken.

Dat het anders kan bewijzen volgens parlementslid Keulen de cijfers van de stadspas ‘cultuurontdekking’ in Brugge en Leuven. In Brugge gingen 650 kaarten de deur uit tussen begin 2010 en juni 2011. In Leuven gingen er sinds de start van de M-pas in oktober 210 tot en met juni 2011 een goede 225 exemplaren de deur uit.Online verkoop is de toekomstWat wel goed draait zijn de tickettenverkoop via de moderne verkoopsmethodes waar vooral het jonge publiek mee bereikt wordt. De verkoop via SMS en via internet loopt als een trein. De online aankopen stijgen constant : 4.367 in 2008, 11.157 in 2009 en 19.941 in 2010. Via SMS worden jaarlijks records gebroken : 226.849 ritten in 2008, 289.706 in 2009, 857.298 in 2010 en in de eerste zes maanden van 2011 werden reeds 1.235.290 ritten verkocht. Dat de verkoop snel stijgt ligt volgens Marino Keulen aan het feit dat men vroeger enkel kon aankopen via Proximus waar dit nu ook kan via Base en Mobistar maar de GSM is ondertussen ingeburgerd geraakt als betaalinstrument, vooral bij jongeren.“Dankzij deze automatische systemen kan De Lijn besparen in personeelskosten en administratie zonder aan dienstverlening in te boeten. Zo daalde in 2010 de tickettenverkoop aan een loket met 644.451 stuks. Een slimme investering dus waar Open Vld voor 200% achter staat en waar nog meer moet op ingezet worden!” duidt Marino Keulen.Falen van Euregio-ticket onderzoekenDe Lijn kan dus duidelijk inspelen op de noden en behoeften. De competentie om goede zaken op de rails te zetten heeft De Lijn dus in huis. Daarom vraagt Marino Keulen dat het project Euregioticket, dat nu niet goed draait, onderzocht wordt om te kijken waarom men de beoogde doelgroep niet bereikt en hoe de nodige aanpassingen kunnen gebeuren. “Een beslissing of aanpassing moet snel volgen want het systeem kost duidelijk veel meer dan het opbrengt” besluit Keulen.