Marino Keulen | Open VLD Lanaken
Burgemeester Lanaken & Parlementslid Vlaams Parlement

GOESTING IN DE TOEKOMST!
E-mail | Facebook | Twitter | Google+ | Video

donderdag 28 januari 2010

Marino Keulen wilt dat De Lijn ook ecocheques aanvaardt

28/01/2010 - Welwillende reactie van Crevits: Zij gaat dit verder onderzoeken.

Eind 2009 werd er voor ongeveer 110 miljoen euro aan eco-cheques uitgedeeld aan de werknemers in het ganse land. Hiermee kunnen de mensen ecologisch verantwoorde aankopen doen. Marino Keulen was verbaasd dat busticketten van De Lijn hier niet mee gekocht konden worden. Hij lanceerde het voorstel om dit snel mogelijk te maken en krijgt nu de steun van de bevoegde Vlaamse minister.

Op 26 december lanceerde Marino Keulen de vraag waarom De Lijn geen eco-cheques aanvaardt als betaalmiddel voor de aankoop van bustickets. Het zou onder meer te wijten zijn aan de strategische keuze van De Lijn om vooral abonnementen te promoten en die kunnen, volgens het intersectoraal akkoord dat de invoering van de eco-cheques regelt, niet met die cheques betaald worden.

Nochtans zou de eco-cheque een interessant middel kunnen zijn om kennis te maken met het openbaar vervoer en in die zin een ‘opstap’ kunnen zijn naar een abonnement. Promotie van het gebruik van het openbaar vervoer wordt met allerlei middelen gestimuleerd ten voordele van de mobiliteit en het milieu. Het gebruik van de eco-cheque als betaalmiddel voor vervoersbewijzen zou perfect kunnen passen in deze filosofie.

Gisteren raakte bekend dat de NMBS vanaf 1 februari de eco-cheques zal aanvaarden als betaalmiddel.

Marino Keulen stelde net in de commissie Mobiliteit en Openbare Werken van het Vlaams Parlement hierover een vraag om uitleg aan minister Crevits en hij stelde voor dat ook bij De Lijn de bustickets kunnen aangekocht worden met eco-cheques.

Minister Crevits ondersteunt nu de vraag van Marino Keulen en kan hier achter staan. Er zijn enkel een aantal praktische bezwaren. Betalen met eco-cheques op het voertuig zou de stiptheid in het gedrang kunnen brengen, men mag eco-cheques niet terugbetalen in geld, veel voorverkopen van vervoersbewijzen verloopt via het internet, … Maar de minister gaat onderzoeken hoe deze bezwaren kunnen weggewerkt worden.

Op 15 februari is er een overleg gepland met de Belgische vereniging van het gemeenschappelijk stads- en streekvervoer waarin naast De Lijn (Vlaanderen) ook de MIVB (Brussel) en de TEC (Wallonië) zitten en hier zal de betaling met eco-cheques voor individuele vervoersbewijzen worden besproken.

Marino Keulen stelt: “De betaling van individuele busticketten met eco-cheques moet mogelijk worden, ook bij De Lijn, zeker nu de NMBS dit reeds toelaat voor de treinkaartjes. Eventuele praktische bezwaren moeten worden opgelost. De busreiziger heeft hier geen boodschap aan.”


woensdag 27 januari 2010

Kabinetsgebouw in gebruik als opvang voor daklozen

27/01/2010 - Op 28 december 2009 lanceerde Marino Keulen de idee om zijn oude kabinetsgebouw, dat sinds 13 juli 2009 leeg stond, te gebruiken als opvang voor daklozen.

Op 13/01/2010 namen de eerste dakloze asielzoekers hun intrek in het voormalig kabinetsgebouw van Marino Keulen aan de Kreupelenstraat te Brussel. 5 gezinnen, in totaal 25 personen, volwassenen en kinderen, die allemaal in een asielprocedure zitten en die afkomstig zijn uit Ethiopië, Somalië en Afghanistan hebben er onderdak gekregen en staan onder begeleiding van de Brusselse CAW’s.

In totaal kunnen 30 personen gehuisvest worden, er zijn dus nog een 5-tal plaatsen ter beschikking. De bedoeling is wel dat het een doorloopgebouw is en dat de opgevangen gezinnen zo snel mogelijk een andere, meer geschikte huisvesting vinden. Er werden voor 8.700 euro aanpassingswerken uitgevoerd om het voormalig kantoor geschikt te maken voor opvang van gezinnen. Het gebouw zal 6 maanden vrijgehouden worden voor opvang van daklozen, daarna zal het op de huurmarkt aangeboden worden.

Op de vraag naar andere leegstand van gebouwen, eigendom van de Vlaamse overheid, kon de minister niet antwoorden; een actief patrimoniumbeleid is nog in opstartfase zo blijkt. Om hier toch meer duidelijkheid over te krijgen zal Marino Keulen een schriftelijke vraag aan de betrokken ministers stellen.

Marino Keulen dankt de ministers Bourgeois en Vandeurzen voor het oppikken van zijn idee en de snelle reallisatie ervan.

dinsdag 19 januari 2010

"Steen voor steen" helpt Lanaken Haïti mee op te bouwen

19/01/2010 - Lanaken steunt financieel met € 12.400 én zet grote solidariteitsactie op.

Het gemeentebestuur van Lanaken wil in samenwerking met de inwoners een flink steentje bijdragen aan de heropbouw van Haïti. Een grote solidariteitsactie is voorzien op zaterdag 30 januari. Die dag worden 10.000 baksteentjes – gratis geschonken door steenfabriek Heylen Bricks uit Veldwezelt – te koop aangeboden in Lanaken. Bedoeling is dat tussen 10u en 16u bij zoveel mogelijk huizen wordt aangebeld met het aanbod om minstens één baksteen ter waarde van €5 te kopen. Het gemeentebestuur heeft daarbij heel wat hulp nodig.,De bakstenen zullen per deelgemeente van op een centrale plek aangeleverd worden.

Hoe kunt u helpen?
  • Hebt u een auto ter beschikking waarmee bakstenen kunnen vervoerd worden? Of eventueel een aanhangwagen? U bent van harte welkom!
  • Hebt u tijd op zaterdag 30 januari van 10u tot 13u of van 13u tot 16u om mee bakstenen te verkopen binnen uw deelgemeente? U bent van harte welkom!
  • Wilt u liever een stand bemannen van 10u tot 13u of van 13u tot 16u op de parking aan de Aldi in Rekem, op het Molenweideplein, op het Europaplein of aan het winkelcentrum in Smeermaas? U bent van harte welkom!
Wie op één of andere manier kan of wil meehelpen kan ons dit zo spoedig mogelijk laten weten via e-mail: ikdoemee@lanaken.be of bellen naar 089 73 98 50

Wij verzamelen dan alle gegevens en bevestigen dan zo spoedig mogelijk uw aanbod om mee te helpen.
  • Los van deze actie op 30 januari hebben het gemeentebestuur én de wereldenraad samen een budget vrij gemaakt van in totaal €12.400 dat gestort zal worden op de nationale rekening voor de hulpactie
De wereldenraad zal overigens ook een actie opzetten op de wekelijkse markt van a.s. dinsdag. Zij verkopen dan o.m. soep t.v.v. de slachtoffers in Haïti

Haïti is getroffen door een ramp. Draag uw steentje bij tot de heropbouw van dit land. Steun de actie in Lanaken op 30 januari a.s. Alvast van harte dank.

WIL JE MEE HELPEN OP ZATERDAG 30 JANUARI, MAIL DAN NU NAAR ikdoemee@lanaken.be

woensdag 6 januari 2010

VRIJE TRIBUNE: Genoeg tijd verloren!

06/01/2010 - Over de pijnlijke investeringsinertie en de liberale oplossingen daarvoor
Investeringsprojecten, klein en groot, lopen steeds meer vast in een ingewikkeld kluwen van regels, inspraak en rechtspraak. Voor we met een beschuldigend vingertje naar anderen wijzen moeten we eerst voor eigen (Vlaamse) deur vegen. En grondig. Want veel van die vertraging en eindeloze procedures zijn het gevolg van de eigen Vlaamse regelgeving. Wie zei ooit dat wat we zelf doen, we beter doen? Toch niet als het over maatschappelijk belangrijke investeringsprojecten gaat. Investeerders die in Vlaanderen inspraak en rechtspraak overleven verdienen een medaille voor moed en volharding.

Wallonië onttroont Vlaanderen.

De toestand is ronduit dramatisch. En wees gerust, dan hebben we het niet eens over de Lange Wapper.
Laten we even scherp stellen op de wegendossiers. In 2001 werden 25 missing links uit het Mobiliteitsrapport voor Vlaanderen geselecteerd. Amper 2, u lees het goed, werden effectief gerealiseerd. Enkele andere staan in de steigers. De ambitie van minister Crevits is om tegen 2014 de teller op 12 te krijgen. Op 13 jaar tijd halen we dus nog niet eens de helft. Te weinig en te laat. En zoals vaak met cijfers schuilt ook achter deze trieste statistiek een dagdagelijkse verkeersellende met bijhorende economische en ecologische schade

De nestors van de Vlaamse Processie zijn de noordelijke ontsluiting van Zaventem, de N31 Brugge - Zeebrugge, de sluiting van de R4 Zuid, de AX Havenrandweg Zeebrugge, de Noord - Zuid Limburg en de Kempen, de ring rond Ronse, de N44 Aalter-Maldegem, de N49 Westkapelle-Zelzate en uiteraard de nieuwe Scheldeoeververbinding.

Vlaanderen ambieert een logistieke draaischijf te zijn. We stonden jarenlang op één. Uit de recente studie van Cushman en Wakefield blijkt nu dat we ons van de eerste plaats hebben laten wegdrummen door …..Wallonië en Nord-Pas-de-Calais staat ook te drummen.

Het resultaat van dit immobilisme is dus een infrastructurele achterstand die onze welvaart bedreigt. De economische kost is groot. Uitstel van investeringen zorgt rechtstreeks voor minder groei en werkgelegenheid. Bovendien kunnen projecten de Vlaamse belastingsbetaler gemakkelijk dubbel zoveel kosten naarmate de uitvoering uitblijft.

Nederland gidsland?

Iedereen voelt aan dat zonder een fundamentele hervorming de intentie van de Vlaamse regering om een investeringsregering te zijn een vrome wens zal blijven. Minister van Openbare Werken en Mobiliteit Crevits, belooft tijdens de bespreking van haar beleidsbrief de mogelijkheid van een nieuw infrastructuurdecreet te onderzoeken. Eerder deed minister -president Kris Peeters al zijn beklag over de “vadsigheid van Vlaanderen”. Daarom werd in de schoot van het Vlaams parlement een nieuwe commissie voor de versnelling van maatschappelijk belangrijke investeringsprojecten opgericht.

Vlaanderen is niet de enige regio die met een infrastructuurblokkade worstelt. Onze noorderburen bogen zich over dezelfde problematiek binnen de commissie Elverding. Dit leidde tot wetwijziging op basis waarvan de Nederlanders hopen de procedures tot de helft van de tijd in te korten. De conclusies zijn ook voor ons leerrijk maar we moeten ambitieuzer durven zijn.

Teveel baasjes, te weinig partner.

Teveel overheidsdiensten komen in private en publieke investeringsdossiers tussen. Daarenboven komen die diensten vaak uit verschillende bestuursniveaus waardoor bevoegdheden concurrerend worden uitgeoefend. Baasje boven baasje boven baasje. Voor een investeerder een echte nachtmerrie.
Doormiddel van een interne staatshervorming moet het aantal bevoegde bestuurslagen in elk dossier teruggedrongen worden tot maximaal twee. De tussenkomende diensten moeten hun adviezen ook synchroniseren tot één enkel advies.  De overheid moet meer dan ooit meedenken met investeerders. We pleiten dan ook voor het uitwerken van een zogenaamde ‘partnertoets’ voor elke overheidsinstantie die zich over investeringsdossiers moet buigen.

Om maatschappelijk belangrijke investeringen uit het moeras te halen is echter een decreet nodig dat de procedure inkort tot maximaal 30 maanden. Het komt aan het Vlaams Parlement toe de projecten te definiëren die van Vlaams strategisch belang zijn. Na deze beslissing volgt per project een verkenningfase. In deze fase worden de effecten op economie, milieu, ruimte en mobiliteit van alle alternatieven uitvoerig en grondig afgewogen met alle betrokken partners. Na 18 maanden wordt de verkenning afgesloten. Als hoogste vertegenwoordiger van het volk wikt en beschikt het parlement over alle inspraak en tegenspraak die uit de verkenning is gekomen en neemt zij een voorkeursbesluit. Daarmee zet het Parlement ook een punt achter alle inspraakprocedures en start zij de planuitvoering waarbij één alternatief binnen de 12 maand volledig wordt uitgewerkt. En laten we stoppen met madame Blanche te spelen en geen oplossingen zoeken voor problemen die zich misschien nooit zullen stellen. Flexibiliteit moet in deze fase zorgen voor kwaliteitsvollere en soepelere realisatie. Gedetailleerde berekeningen en ramingen worden waar mogelijk vervangen door onzekerheidsmarges en bandbreedtes. Na de ingebruikname kan dan bijgestuurd worden voor zoveel als nodig.

Tenslotte moet hét heikele punt van de rechtsmiddelen aangepakt worden. Teveel en te gemakkelijk worden de rechtbanken gevat voor procedures die leiden tot lange onzekerheid en bijhorende vertraging. We pleiten dan ook voor een versnelling van afhandeling waarbij termijnen worden  ingekort. Maar zoals gezegd. Laten we eerst de regels vereenvoudigen en als overheid leren meedenken met de investeerders ongeacht of dit nu bedrijven of gemeentebesturen zijn.

Sas van Rouveroij
Marino Keulen
Annick De Ridder
Leden Parlementaire commissie Mobiliteit en Openbare Werken
Vlaamse Volksvertegenwoordigers Open VLD

dinsdag 5 januari 2010

Schriftelijke vraag aan de Vlaamse ministers Geert Bourgeois en Philippe Muyters

05/01/2010 - U reageerde in de media positief op mijn voorstel om het voormalig kabinetsgebouw aan de Kreupelenstraat 2 te Brussel ter beschikking te stellen voor daklozen. Echter, vooraleer het daadwerkelijk voor dat doel kan gebruikt worden moeten, volgens de minister, nog een aantal infrastructurele aanpassingen doorgevoerd worden inzake sanitaire voorzieningen en moeten er nog begeleidingsdiensten worden ingeschakeld.

Neen ten gronde, in het kader van een actief en doelmatig patrimoniumbeheer, het kabinetsgebouw staat nu meer dan 6 maanden leeg. Nochtans biedt het ruim plaats voor een veertigtal medewerkers, zijn er ruime vergaderzalen en is alles aanwezig voor ICT en telefonie. Samen met de bijhorende parkeerplaatsen vertegenwoordigt het gebouw een fortuin alleen al door haar ligging in het hart van Brussel omringd door de gebouwen van Fortis, palende aan het Martelaarsplein, op een steenworp van het Muntplein en de Nieuwstraat.

Ik kan me voorstellen dat het gebouw aan de Kreupelenstraat geen alleenstaand geval is. Leegstand kost geld. Gebruiken, verhuren, verkopen brengt geld op. Het gaat hier om potentiëel interessante opbrengsten voor de Vlaamse Overheid zeker in het licht van de begrotingstekorten waar we nu mee geconfronteerd worden. Geld wat dan weer niet bij de burger moet gehaald worden.

Daarom volgende vragen:
  • Hoever staat het met de werken aan het gebouw in de Kreupelenstraat 2 en vanaf wanneer zou het ter beschikking kunnen staan voor daklozen?
  • Hoeveel gebouwen, eigendom van de Vlaamse Overheid, staan momenteel leeg? Hoe lang staan deze gebouwen al leeg?
  • Waar bevinden zich deze gebouwen, wat was hun functie en welke mogelijke herbestemming wordt voorzien?
  • Welk kapitaal vertegenwoordigen deze gebouwen?

maandag 4 januari 2010

Marino Keulen (Open Vld) blijft ondanks zijn nederlaag strijdlustig

04/01/2010 - De Morgen | Een zware verkiezingsnederlaag voor zijn partij, minister af, de Open Vld-voorzittersstrijd verloren ... 2009 was niet bepaald een grand cru-jaar voor Marino Keulen. 

Toch wil de politicus uit Lanaken in 2010 zijn stempel op de partij blijven drukken en zal hij zich volop concentreren op zijn rol als Vlaams oppositielid. Keulen wil bewijzen dat hij meer is dan die 'flinke' Vlaamse minister die de balorige burgemeesters niet wilde benoemen. En daarbij zet hij zich, in weerwil van zijn reputatie, af tegen de N-VA van Bart De Wever. | Door Thomas Mels

Veel tijd om te sakkeren heeft Marino Keulen zichzelf niet gegund. Enkele dagen na zijn nederlaag tegen Alexander De Croo lanceerde hij al volop nieuwe politieke ideetjes. Zo inspireerde de vrieskou hem om zijn voormalig kabinetsgebouw ter beschikking te stellen van daklozen. Bezig blijven om de teleurstelling te verwerken? "Natuurlijk knaagt die nederlaag en doet dat pijn", geeft Keulen toe. "De day after heb ik het heel moeilijk gehad. Dan zat ik echt in zak en as, heb ik gevloekt en is er ook een traan gevloeid. Maar de verkiezingsuitslag was duidelijk. Dan moet je je daar bij neerleggen. Ik ben geen type dat ze zes maanden met rust moeten laten omwille van zijn gekrenkte ego. En ik heb toch 45 procent van de stemmen behaald. Dat zijn 9.600 leden die wel op mij gestemd hebben. Ze kenden mij voor de verkiezingen al, maar nu kennen ze mij goed. Ik heb mijn draagvlak in de partij versterkt."

De leden kenden u inderdaad, maar ze vonden u wel niet geschikt als voorzitter?
Marino Keulen: "Voor een deel zal ik inderdaad niet appeleren aan het beeld dat ze van een voorzitter hebben. Maar ik ben ook niemand tegengekomen die tegen mij is."

Is dat niet net uw probleem? Men apprecieert u, maar u mist dat scherpe kantje.
"Ik ben wie ik ben en zal niet veranderen. Authenticiteit is ook heel belangrijk. Ik werk graag samen en kan met veel mensen door één deur. Sommigen zullen dat misschien te braaf vinden, anderen vinden dat net een verademing. Zeker in een partij met heel wat uitgesproken karakters. 'Elk nadeel heb z'n voordeel', zei Cruijff al. Innerlijke rust is belangrijk en daar heeft het onze partij de laatste jaren aan ontbroken."

Heeft de typering als kandidaat van het establishment u de das omgedaan?
"Was ik dat dan? Als er nu een naam heel erg 'establishment' klinkt, dan is het toch De Croo. Ok, bepaalde mensen hebben voor mij gesupporterd, maar uiteindelijk had iedere ploeg wel de steun van een aantal bekende namen. Kijk, de uitslag kan je niet verklaren omwille van een specifieke reden. Er heeft bij de leden een veelheid aan motieven gespeeld. Voor een aantal was dat het verlangen naar iets nieuws. Die drang naar avontuur heeft er bij Open Vld altijd ingezeten. Al is dat soms onze zwakke plek. Maar ook het regionale aspect heeft meegespeeld. Oost-Vlaanderen telt een derde van de partijleden. Je mag dat niet onderschatten. Deze verkiezing was dus zeker geen afrekening met een bepaalde generatie of met een aantal bekende koppen."

De knop is omgedraaid. U steunt nu volledig Alexander De Croo?
"Het is in ons aller belang dat we eendrachtig opereren. We moeten ons nu rond hem scharen. Zijn lot is ons lot. Dit is voor onze partij een existentieel verhaal. We moeten heel goed beseffen dat als we nog eens een of anderhalf procent verliezen we meteen zeven of acht verkozenen kwijt zijn. Dan worden we plots een heel kleine fractie. Ik geloof nochtans dat Vlaanderen liberaal is en denkt. We hebben vandaag de troef die geen enkele partij heeft en dat is die liberale tijdsgeest."

U heeft altijd een veel breder verhaal gepropageerd dan Alexander De Croo die terug wil naar het donkerblauwe liberalisme.

"Ik ben donkerblauw in de zin dat ik er al bij ben sinds 1987. Ik ben nog verkozen voor de PVV, dat is tegenwoordig zeldzaam in onze partij. Ik herinner me nog dat onze partij louter bezig was met belastingen, economie en justitie."

Net de core business waar De Croo naar terug wil.

"Ik hoop dat we dat niet doen. In het begin van de campagne heeft Alexander dat vaak geponeerd, maar op het einde zei hij dat niet meer. We moeten absoluut breed gaan. We moeten het over economie en financiën hebben, maar ook over onderwijs, welzijn en klimaat. Je moet het hele gelijkekansenverhaal niet enkel aan de socialisten laten. Je moet een boodschap voor de hele samenleving hebben. Dat is ook de uitdaging voor ons Toekomstcongres in mei. Daar wil ik absoluut een rol spelen en zal ik mij verzetten tegen een eng verhaal. Onze partij moet de motor zijn van het inhoudelijke debat. Die is de jongste jaren helemaal stilgevallen. We moeten zelf thema's op de agenda zetten. We hebben daar ook het talent voor. Onze studiediensten telden nog nooit zo veel medewerkers als vandaag. Ik vind ook dat we in het Vlaams parlement een heel sterke fractie hebben. Sterker dan in de vorige legislaturen. Op dat vlak zie ik het wel zitten voor onze partij. En ook voor mezelf."

Is het toch niet frustrerend dat u geen minister meer bent?
"Dat vind ik heel spijtig. Ik ben heel graag minister geweest. Als minister had je de instrumenten in handen om iets te veranderen. De portefeuille die ik had - wonen, inburgering, binnenlands bestuur en stedenbeleid - lag mij ook heel goed. Als je vandaag praat met mensen in de sector zal je zien dat zij heel graag met mij hebben samengewerkt. Wij hebben daar ook echt zaken in beweging gebracht."

Aan Franstalige kant heeft u dan weer niet veel vrienden gemaakt. Daar werd opgelucht gereageerd dat niet u, maar Alexander De Croo het heeft gehaald.

"Wat aangeeft dat mijn imago van lieve, zachte mens een relatief begrip is (lacht). Ik kan me daar iets bij voorstellen, maar mijn imago is nooit mijn bekommernis geweest. Al is het spijtig dat die karikatuur rond mij bestaat. Zo vervreemden de Franstaligen zich van potentiële bondgenoten."

Terwijl zij denken dat u de grootste bondgenoot van een partij als de N-VA bent.

"Dat ben ik helemaal niet. Ik ben een liberaal, geen nationalist. De mensen in Vlaanderen zijn geen vragende partij voor separatisme, ze willen alleen dat de boel goed bestuurd wordt. Maar zolang je geen absolute meerderheid van de stemmen hebt, moet je daar wel voor onderhandelen. Daarbij moet je een aantal principes hoog houden. De uitbreiding van het Brussels gewest is onbespreekbaar en burgemeesters die moedwillig de wet overtreden, moet je niet benoemen. Maar je moet die onderhandelingen wel dúrven voeren. Politieke partijen moeten daarbij op hun verantwoordelijkheid gewezen worden."

"Ik vind dat N-VA zich op dat vlak gedraagt als een antipolitieke partij. Ten aanzien van de Belgische staat schuwen ze hun verantwoordelijkheid. En daar gaat het om de pensioenen, de ziekteverzekering en de veiligheid van de Vlamingen. Ik verdenk hen ervan dat ze geen oplossing wíllen voor het communautaire probleem. Het is immers hun electoraal handelsfonds. Daarom willen ze niet onderhandelen en beperken ze zich tot slogantaal. Het wordt tijd dat de N-VA gewezen wordt op die schijnheiligheid."

Als N-VA zich niet in een compromis rond B-H-V kan vinden en uit de Vlaamse regering stapt, kan Open Vld depanneren en bent u misschien sneller dan verwacht weer minister.

"Als we dat doen, mag het zeker niet voor een bord linzensoep zijn. Dan moet dat gebeuren op de voorwaarden van Open Vld. Louter voor de postjes moeten we het niet doen. Ik heb ook de indruk dat er een stuk komedie wordt gespeeld. CD&V zal snel kleur moeten bekennen. Hun posities op federaal en Vlaams vlak zijn onverzoenbaar. Eigenlijk is het enige bindmiddel van die Vlaamse regering een anti-Open Vld-sentiment. Dat is weinig om op verder te werken. Ze zijn amper een half jaar bezig en er zijn al zware conflicten geweest. Met alle respect, dan deden wij het toch beter."

N-VA wil geen oplossing voor het communautaire probleem. Het is hun electoraal handelsfonds

Het enige bindmiddel van de Vlaamse regering is een anti Open Vld-sentiment
Marino Keulen hamert erop dat Open Vld niet terug een 'enge' partij mag worden die zich enkel concentreert op liberale thema's zoals belastingen, economie en justitie. Onderwijs, welzijn en klimaat moeten evengoed aan bod komen.

Vraag om uitleg aan Hilde Crevits over de Ecocheques en De Lijn

04/01/2010 - Binnen het kader van het interprofessioneel Akkoord 2009 – 2010 werd de ‘Ecocheque’ ontwikkeld om meer ecologische koopkracht toe te kennen aan werknemers. De ecocheque is een nieuw en extralegaal voordeel, vergelijkbaar met maaltijdcheques, en dus vrijgesteld van sociale lasten. In de tekst van het Interprofessioneel Akkoord is opgenomen dat de ecocheque kan gebruikt worden voor aankoop van ecologische producten en diensten.

In het Interprofessioneel Akkoord is opgenomen dat de ecocheque mag gebruikt worden voor de aankoop van vervoersbewijzen voor openbaar vervoer, met uitzondering van abonnementen.

Ik stel echter vast dat de Lijn heeft beslist dat dit tegen hun strategische doelstellingen ingaat om het gebruik van abonnementen te promoten. Nochtans zou de ecocheque een interessant middel kunnen zijn om kennis te maken met het openbaar vervoer en in die zin een ‘opstap’ kunnen zijn naar een abonnement. Promotie van het gebruik van het openbaar vervoer wordt met allerlei middelen gestimuleerd ten voordele van de mobiliteit en het milieu. Het gebruik van de ecocheque als betaalmiddel voor vervoersbewijzen zou perfect kunnen passen in deze filosofie, maar De Lijn denkt daar blijkbaar anders over.

Mevrouw de Minister, mijn vraag is dus heel eenvoudig, waarom kan een (potentiële) reiziger zijn vervoersbewijs van De Lijn niet betalen met ecocheques?