Marino Keulen | Open VLD Lanaken
Burgemeester Lanaken & Parlementslid Vlaams Parlement

GOESTING IN DE TOEKOMST!
E-mail | Facebook | Twitter | Google+ | Video

woensdag 23 december 2009

Geen boscompensatie voor zorgsector

23/12/2009 - Marino Keulen vroeg minister Schauvlieghe naar de verhouding tussen door de Vlaamse overheid uitgekeerde subsidies aan vzw’s en andere openbare instellingen en anderzijds betalingen door diezelfde instellingen aan het boscompensatiefonds. 

Meermaals gebeurt het immers dat instellingen, vooral in de (gehandicapten)zorgsector gesubsidieerd worden voor het bouwen van broodnodige infrastructuur en tegelijk soms flinke bijdragen moeten betalen aan het boscompensatiefonds omdat enkele bomen dienen gekapt te worden om gebouwen neer te zetten.

De zorgsector is zoal een sector die het dikwijls niet alleen moet hebben van subsidies maar ook van giften en sponsoractiviteiten. Extra betalingen aan het boscompensatiefonds, dat bovendien meer geld ontvangt dan het terug investeert in aanplantingen, in 2008 bijvoorbeeld kwam er 152 ha bos bij terwijl er 156 ha bos met vergunning gekapt werd, dwingen dergelijke instellingen tot nog meer te moeten rekenen op de vrijgevigheid van sponsors.

Uit haar antwoord blijkt dat in de periode 2000 tot heden 45 ha bos gekapt werd voor infrastructuur van openbaar nut. Aan een boscompensatiefactor van 1,2, maal 1,98 euro per m2 voor het boscompensatiefonds betekende dit een opbrengst voor het fonds van 1.069.200 euro.

Minister Schauvlieghe kondigde op 20 oktober 2009 in de commissie leefmilieu maatregelen aan om het boscompensatiefonds te activeren. Onder meer zouden lokale besturen, organisaties en zelfs privaatrechtelijke personen ook bebossingen kunnen realiseren en zou de omweg via het boscompensatiefonds weg kunnen vallen door de ontbossers rechtstreeks te laten betalen aan de bebossers.

De minister hoort mij niet graag spreken van een ontbossingsboete. Maar, als men aan de ene kant subsidies geeft die aan de andere kant terugbetaald moeten worden omdat bomen gekapt worden, die dikwijls volgens het gewestplan ook nog eens ‘zonevreemd’ staan, kan men toch moeilijk spreken van een schadevergoeding. Het is voor de gesubsidieerde sector dubbel frustrerend om dan te moeten vaststellen dat het boscompensatiefonds eigenlijk niet werkt.

Men zou er beter op toezien dat subsidies geïnvesteerd worden in energiezuinigheid en duurzame materialen; isolatie, zuinige verwarmingsinstallaties, alternatieve elektriciteit, spaarzame verlichting, roetfilters, milieuvriendelijk wagenpark etc. Kortom dat men de middelen investeert in maatregelen die wel op korte en lange termijn effect hebben op ons milieu.

De sector kan maar overleven dankzij subsidies, sponsors en fondsenwerving. Het is toch al te gek om een deel van de middelen terug te laten storten om dan vast te moeten stellen dat het teruggestorte geld niet gebruikt wordt.